W pracy instruktora na szkoleniach właściwa pozycja za kierownicą nie powinna być omawiana jako „gwarancja” bezpieczeństwa. Zaleca się by poszczególne aspekty właściwej i ergonomicznej obsługi pojazdu wdrażać w trakcie i przy okazji różnych ćwiczeń – to zagadnienie nie powinno stanowić nudnego suchego i teoretycznego wprowadzenia do jazdy – uczeń nie będzie w stanie przyjąć wszystkich argumentów od razu, szczególnie, że zmagać się będzie zazwyczaj z silnymi przyzwyczajeniami do swojej „wygodnej” pozycji. Wdrażana etapami będzie logicznie gruntować się jako korzyść i ukaże także zalety podczas wykonywanych ćwiczeń.

Przede wszystkim powinna być bezpieczna! Kierowca siada głęboko w siedzisku, zasięg nóg i odległość siedziska powinna być ustawiona w ten sposób, aby lewa noga przy wciśniętym pedale sprzęgła była lekko ugięta w kolanie.

Uwaga! Lewa noga obsługująca sprzęgło nie może opierać się na pięcie!!! Światowe instytuty odpowiedzialne za bezpieczeństwo kierowania pojazdami alarmują, iż taka technika jest bardzo niebezpieczna i nieprecyzyjna. Podczas puszczania pedału sprzęgła pięta może zablokować się na podłożu (dywaniku), poza tym zakres pracy ścięgien i mięśni jest zbyt mały, żeby na pięcie precyzyjnie odpuszczać sprzęgło. Jeśli jesteśmy zbyt blisko deski rozdzielczej, nogi nie mają swobody i precyzji działania, istnieje niebezpieczeństwo obrażeń przy kolizji. Jeśli siedzimy zbyt daleko i nogi się prostują, wówczas nie jesteśmy w stanie odpowiednio silnie wykonać hamowania awaryjnego, a podczas zderzenia istnieje poważne ryzyko przeprostu stawu kolanowego lub jego pęknięcia, uszkodzenia miednicy a nawet kręgosłupa. Przy właściwej odległości nogi podczas wypadku zginają się anatomicznie, co ogranicza ryzyko skomplikowanych uszkodzeń.

Wysokość siedziska oraz wysokość kierownicy – regulujemy względem kilku punktów:

• zasięg wzroku – oczy na wysokości środka szyby przedniej, kierownica nie przesłania zegarów, ani szyby (ale tu także znaczenie ma wyregulowanie oparcia)
• wykonując skręt awaryjny i jednoczesne hamowanie awaryjne nogi nie mogą przeszkadzać w pracy rąk na kierownicy.
• wysokość siedziska i pochylenie siedziska ma również wpływ na podbicie uda podczas pracy nogami. To także ważny element ergonomii i pewności reakcji.

Po ustawieniu siedziska następnie dopasowujemy oparcie fotela.

• regulujemy właściwy kąt pomiędzy korpusem a nogami (kąt około 100-110 stopni)
• odległości ciała w stosunku do kierownicy – zasięg i swoboda pracy rąk na kierownicy.
• należy uwzględnić również regulację wzdłużną kierownicy

Za właściwą pozycję oparcia uznajemy taką, która jest bliska pionu. Punktem wyjścia do właściwej odległości od kierownicy jest ustawienie koła kierownicy w centralnym położeniu regulacji wzdłużnej, kładziemy nadgarstek na szczycie kierownicy (ręka powinna w sposób naturalny i delikatny uginać się w łokciu) następnie regulujemy oparcie, tak aby łopatki i całe plecy solidnie do niego przylegały. Należy pamiętać, że wstępnie obrana przez kierowcę pozycja za kierownicą podlega korektom. Bardzo łatwo można ją zweryfikować podczas wykonywania ciasnych manewrów na placu np. slalomu przy minimalnej prędkości. Jeśli podczas kręcenia kierownicą odrywamy plecy od oparcia, albo mamy wręcz przeciwnie zbyt mało miejsca na swobodne i szybkie reakcje, wówczas należy skorygować ustawienia. Skoro siedzimy już prawidłowo, czas na regulacje zagłówka, oraz ewentualnych dodatków, które oferuje nam dany model samochodu, ale to już w kolejnym wpisie wkrótce..